خسته نباشید
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
رستم،تهمینه،سهراب
افراسیاب، کاووس
تقدیر؟
افراسیاب، کاووس
تقدیر؟
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
دل تنگی حال عجیبیه، اون طرف سکه دلتنگی، شوقهگاهی میدونیم چرا دل تنگیم و گاهی نه و انگار همه چیز از همون ندونستن اولین شروع میشه که ما برای رهایی از این احساس چنگ میندازیم به داشته هامون و وقتی از داشته هامون محروم میشیم دیگه می دونیم چرا دلتنگیمچه کلاهی سر خودمون میزاریم.
یک عاشق چقدر در رسیدن به مع
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
در حال نمی دونم چه احساسی دارم. مثل وقتی از خواب بیدار میشی یا خمار خوابی قبل خفتن، آونگ میشی بین موندن و نمودن و این از اون لحظات بی نظیریه که هم خودت هستی هم نیستیمن دارم با خودم حرف میزنم اما کدوم خود؛ خودی که مخاطب داره یا خودی که از بی خودی تب داره.چقدر لاغر شدی، چرا اینقدر لاغری؛ نمیدونم چرا و
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
شروع نوشتن همیشه یک کار سخت بوده و هست وقتی احساس کنی قراره پایان هم باشه. از کجا شروع کنی به بودن، به شدن، به رفتن. گاهی ناچار میشی از یک نکته سخیف شروع کنی. مثل یک ترانه بازاری تا زبان باز شود.
کلنجار رفتن آدمی با خودش سخت ترین کار بشره، وقتی «در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را در انزوا میخو
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
چه جای عیش چون هردم / جرس فریاد میدارد بربندید محملها
شبیه شده ام. به که؟ یا چه؟ نمبدانم. دم دستم برای شباهت بکت است. انگار نمیتوانم مثل آدم بنویسم دارم شببه جانوری مینویسم که برای فهمیدن دست و پا میزند آدم شدن به این ساده گی ها نیست. باید مشقت حیوان بودن را کشید با چشمان معصوم یک سگ یا گربه یا گرگی
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
هر کتابی و هر نوشته ای و هر شعری و ... با عنوان آغاز میشود اما بی عنوان زاده میشود. مثل همین چیزها که من مینویسم هیچ عنوانی ندارند. مثل جنین که نام ندارد و با زاده شدن نام میگیرد. هر کتابی، شعری، آدمی با نامش تعریف میشود، آغاز میشود، نامی که پایانیست بر نوشتن کتاب و سرودن شعر و زادن انسان.
مرگ نامیست که مرگ را میراند
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 21:11 توسط خرداد |
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری
خستن...خسته...خستگی
همه وقتی میگیم "خسته" میفهمیم منظور هم رو در واقع معناش بین الاذهانی شده و عرفن متوجه معنا میشیم. اما وقتی بدونیم "خستن و خسته..." به معنای زخم و مجروح و آزردن هست،واژه عمق پیدا میکنه
وقتی کسی میگه خسته م از... یعنی زخم خورده ی...
اما چقدر تفاوت پیدا میکنه معناش؛ خسته ام از این ماشین. خسته ام ازین کار.خسته ام از دنیا. خسته ام از رفاقت...
خسته نباشید
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۶ساعت 22:19 توسط خرداد |
برچسب:
نویسنده: حسین جعفری